Genel

Covid-19 Bize Neler Kattı?

9 Mayıs 2020

Covid-19’un ne olduğunu sanıyorum ki anlatmama gerek yok. Üzerine oldukça yazılıp çizilen, her gün haber bültenlerinin büyük bir kısmını kapsayan bir pandemi. Pandemi ilanından sonra bir çok insanın kendisini evlerinde karantinaya alması, karantinada olan büyük bir kesimin oldukça sıkılması ve bu sürecin geçmesini çok istemesinin yanında öte yandan evlerinde güvenli alanda kalmak isteyipte çalışmak zorunda olanlar. Benim annem ve babamda bu süreç içerisinde çalışmak zorunda olanlardan. Hal böyle olunca az önce de bahsettiğim gibi bir kesim oldukça sıkılırken diğer bir kesim ise virüse ve virüsün riskine rağmen çalışmaya devam ediyor. Son yapılan açıklamalara göre ise, bu normal dışı normalleşmeye alışmamız lazım. Yani en azından bu senenin sonuna kadar maskelerle gezmenin, iki kat dikkatli davranmanın bu süreci en hafif şekilde atlatmamıza yardımcı olacağı görünüyor. Yani bana sorarsanız, sadece bu sene için tatil planlarını rafa kaldırmanın ya da AVM’lerden bir süre uzak durmanın, mümkün mertebe toplu alanlara girmemenin bizden çok bir şey götüreceği düşüncesinde değilim. Aksine bu şekilde önlemleri kendimiz için almazsak belki de aylarca, yıllarca sürebilecek bir tehditle karşı karşıyayız. Bir kaç harika ayın plansız geçmesi bir kaç senemizin evlerimizde geçmek zorunda oluşundan ya da yakınlarımızı kaybetmemizden daha önemli değil inanın. Peki ülkemizde yaklaşık iki aydır süren ve hala devam eden bu süreç esnasında bizde neler değişti? Bu süreç, hıza alışmış, dur durak bilmeyen ve zamanın asla yetmediğini söyleyen kesime, yani bizlere neler kattı? Biraz bu konu hakkında yazmak istedim.

Değerlendirmeyi aslında tamamen kendi açımdan yapacağım ama bu değerlendirmenin çoğunluğa hitap ettiği düşüncesindeyim. En başta sanıyorum ki sağlığın ne kadar önemli bir şey olduğunu öğrendik. İkinci sıradaysa, özgürlüğümüz yer alıyor. Özgürce dışarı çıkmanın, arkadaşlarımızla özgürce vakit geçirmenin ve belki de en güzel duygulardan biri olan sarılmanın değerini anladık. Doğum günlerimiz, anneler günümüz, 23 Nisan Egemenlik ve Çocuk Bayramımız ve daha nice önemli günlerimiz evde geçmeye başladı-zorunlu bir şekilde-. Hal böyle olunca aile kavramının önemini bir kez daha görmüş olduk, ailemizle uzun zamandır ne kadar da vakit geçirmiyor oluşumuzu, aslında hepimizin nasıl da hayat telaşına kapılarak aynı evde yaşamamıza rağmen birbirimizi unutuşumuzu gördük. Yaklaşık 2 aydır, market ihtiyacı dışında dışarıya çıkmayan biri olarak bu süreçte ailemle vakit geçirmek bana o kadar iyi geldi ki.. Birlikte yemekler yapmak, tatlılar hazırlamak, yeni yeni kahveler deneyimlemek – açıkça söylemem gerekirse bu süreç geçtikten sonra da artık kendi kahvemi kendim yapıp, yemeklerimi de çoğunluk evden götürmeyi düşünüyorum- , yeri gelip ailecek spor yapmak bana o kadar iyi geldi ki. Uzun süredir bu kadar çocukluğuma dönmemiştim. Aileyle zaman geçirmenin yanında, karantina uygulanan günlerde mahallemizden geçen ekmek arabaları, karantina günlerinde sokağımızdaki sessizlik ve sakinlik.. Hepsi beni öyle çok dinlendirdi ki, o koşuşturma arasında kaybolup gittiğimi hissettim resmen ve daha büyük koşuşturmacaların beklediği günlere oldukça çok enerji topladım. Bu süreçte sağlıklı beslenmeye oldukça kafayı taktım ve artık beyaz ekmeği, beyaz unu, şekeri nereyse hayatımdan çıkardım. Evde kaldığımız bu süreçte belki de en çok zorlandığım nokta hareketsizlik oldu. Ve ilk günlerde yapamasam da sonrasında her gün biraz da olsa hareket etmeye özen gösterdim ufak ufak spor hareketleri denemeye başladım. Şimdi baktığımda ilk başladığımda hissettiğim acıları artık hissetmiyorum ve yeme düzenimden de kaynaklı kendimi oldukça çok hafif hissediyorum. Bunların yanında, yine koşuşturmaca yaşadığımız süreçlerde maalesef ki kitap okumaya neredeyse hiç zaman ayırmayan biri olarak bu süreçte kitap okumaya da başladım ve inanılmaz haz alıyorum bu durumdan. Tabii yazmadan geçemeyeceğim, bu süreçte hayat telaşından bir rafa kaldırdığım bloğuma da oldukça büyük bir zaman ayırmaya özen göstermeye başladım. Hedeflerim arasında bu düzeni oturtarak, hayat normale döndüğünde de devamlılığını sağlayabilmek.

Yani demem o ki, her kötü olayın aslında bir de iyi yanı, bize kattığı deneyimleri var. Biliyorum fazla Polyanacı davranıyor gibi gözüküyorum ama inanın öyle değil. Ben de gün içinde defalarca moral düşüklükleri yaşıyorum ama bu süreçte moralimi yükseltebilmeyi öğrendim. Sadece bir süre daha sabretmemiz gerekiyor ve sonrasında güzel günler bizi bekliyor, eminim. Lütfen sizde duyarlı davranarak, bir süre daha evlerinizden dışarıya gerçekten acil işiniz olmadığı sürece çıkmayın ve bu süreci oldukça kısa bir sürede atlatabilelim.. Artık yazımın sonuna geliyorum ve sizlerin bu süreci nasıl geçiyor merak ettiğimi dile getirmek istiyorum. İsterseniz bu konuyla alakalı aşağıya yorum bırakabilirsiniz. Kendinize iyi bakın ve sağlıklı kalın, bir sonraki yazılarda görüşürüz. 🙂

Only registered users can comment.

  1. Cok rahatlatıcı ve güzel bir yazı olmus teşekkürler
    Bende senin gibi düsünüyorum.
    Ve yazdıklarının bir coguna katılıyorum 🐱

  2. Merve’ciğim yazdıklarında kendi hislerimi gördüm. Ben bu dönemden önce de evden çalışan biriydim. Her gün dışarı çıkıp hava almaya özen gösteriyordum. Mis gibi parkların içerisinden geçerek yogaya gidiyordum. Sonrasında eve dönüp işlerime odaklanıyordum. Her ne kadar bu süreçte evden rutinlerimi devam ettirsem de sevdiklerimle istediğim zaman buluşamamak, sarılamamak, nikahımın ertelenmesi, belirsizlikler arada çok canımı sıkıyor. Ama sonra düşününce her şeyden önce sağlıklı olduğum, sevdiklerimin iyi olması rahatlatıyor. Bu arada bloğu bırakmıştım tekrar yazmaya, fotoğraf çekmeye başladım. İnsan her şeye adapte oluyor zamanla onu anladım. Umarım bu süreç en hafif şekilde geçer, biter. Ayrıca seni çok severek takip ediyorum, sen hep yaz 🙂

    1. Canım benim biraz da olsa dokunabildiysem içindekilere gerçekten çok sevindim. Yazdıkların benim için çok değerli. Bu süreç sıkıntılı bir süreç ama geçip gittikten sonra her şey normale dönecek eminim ben, bu yüzden önemli olsan sağlık. Yazmaya devam etmek için elimden geleni yapıyorum 🙂

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir